de twijfel over mijn omgang met honden vliegt heen en weer...
steeds hoor ik de beschuldigingen, maar als ik kijk naar mijn honden zie ik vertrouwen en rust....
dáár moet ik me aan vast houden!

als pleeggezin van een pup in opleiding is dat je enige taak... een sociale hond, rustig en met zelfvertrouwen na een jaar bij school inleveren...

en mijn honden hebben dat...

misschien hebben ze het wel te veel en weigeren ze te werken voor iemand die ze niet met hetzelfde respect behandeld als wij...
dat zou veel verklaren...
dan zou ik voor een school niet goed zijn in het opvoeden van een hond in opleiding!
maar als onze honden worden overgenomen door een collegapleeggezin tijdens een les, luisteren ze net zo goed...

ik heb dan toch mijn bedenkingen over de training die ze op school krijgen...
worden ze niet te lax in hun omgang met de studenten?
geven ze de honden nog wel hun persoonlijke aandacht?
of slaat de vermoeidheid toe en hebben de honden maar gewoon te doen wat er gevraagd wordt?

hierover hoef ik me gelukkig niet druk te maken.... na het inleveren heb ik niets, maar dan ook helemaal niets meer te zeggen over de pup die ik een jaar lang in huis heb gehad...

soms is dat prettig, maar toch ook weer helemaal niet... zucht...